به نظر شما فرزندان به خصوص کودکان دبستاني و راهنمايي ما تا چه حد حق دارند از تلفن همراه استفاده نمايند؟ و يا اينکه اصلا حق استفاده از اين ابزارها براي کودکان وجود دارد يا خير؟ به خصوص در زمينه تلفن همراه که به نظر مي رسد جذابيت هاي آن بيش از ساير وسايل ارتباطي است و....
گفتگوي تلفني يکي از رايج ترين نوع ارتباطات به شمار مي رود. با تغييرات اجتماعي از يک طرف و از سوي ديگر افزايش فاصله ميان انسانها شکل جديدي از ارتباط مانند ارتباط تلفني، تلفن همراه، پيامک، اي- ميل چت و ... رايج است. اينکه آيا اين نوع ارتباطات درست است يا خير خود جاي بحث دارد به خصوص که با بروز اين تغييرات اجتماعي، استفاده از اين نوع وسايل ارتباطي گاه اجتناب ناپذير به نظر مي رسد.

اما موضوع اصلي بحث ما در اين مقاله اين است که فرزندان به خصوص کودکان دبستاني و راهنمايي ما تا چه حد حق دارند از اين وسايل و ابزارها استفاده نمايند؟ و يا اينکه اصلا حق استفاده از اين ابزارها براي کودکان وجود دارد يا خير؟ به خصوص در زمينه تلفن همراه که به نظر مي رسد جذابيتهاي آن بيش از ساير وسايل ارتباطي است و از طرف ديگر سهل الوصول بودن آن موجب مي گردد که بيشتر خانواده ها به خصوص خانواده هايي که هر دو والد شاغل هستند، وسوسه شوند که چنين ابزاري را در اختيار فرزندشان قرار دهند تا بتوانند هر لحظه و در هر مکان امکان دسترسي و کنترل فرزندشان را داشته باشند. حال سوال اينجاست:

آيا داشتن تلفن همراه براي کودکان دبستاني و راهنمايي امري معقول است؟ آيا چنين اقدامي براي کنترل فرزندان مان توصيه مي گردد؟ و ...

قبل از هر چيز مضرات استفاده از تلفن همراه براي بچه هاي مقطع دبستان و راهنمايي را مورد بررسي قرار مي دهيم. هر چند اين ابزار از برخي جهات به نظر مفيد مي رسد و والدين تمايل دارند آن را براي فرزندشان تهيه کنند اما از مضرات اين ابزار نمي توان غافل شد.

تقلب، خواهي نخواهي يکي از مشکلات کلاس هاي درسي به شمار مي رود و داشتن تلفن همراه در نزد دانش آموزان اين اقدام را تسهيل مي کند.

اول اينکه به همراه داشتن تلفن همراه در مدرسه (در سالهاي اخير در برخي از مدارس داشتن تلفن همراه بلامانع شده است و يا اينکه بچه هايي که داراي اين ابزار هستند به طور مخفيانه اين ابزار را به همراه خود مي برند) فرآيند يادگيري و آموزش را با خلل مواجه مي کند چون موجب حواس پرتي در دانش آموز مي گردد  به خصوص پيامک ها که شامل انواع و اقسام مطالب گوناگون است که عمدتا تناسبي با سطح سني اين دسته از بچه ها نداشته و گيجي و حواس پرتي آنها را چند برابر مي کند.

در پايه هاي بالاتر مقطع ابتدايي و دوران راهنمايي مشاهده شده که داشتن تلفن همراه نرخ تقلب را تا حد زيادي بالا برده است.

تقلب، خواهي نخواهي يکي از مشکلات کلاس هاي درسي به شمار مي رود و داشتن تلفن همراه در نزد دانش آموزان اين اقدام را تسهيل مي کند چرا که اين امکان را به دانش آموز مي دهد که پاسخ سوالات را از طريق پيامک به دوستان خود ارسال و يا دريافت نمايد.

از سوي ديگر وقتي تعداد زيادي از دانش آموزان مدرسه مجهز به تلفن همراه باشند اين موجب مي گردد که اخبار درست يا نادرست و شايعات سريع تر در مدرسه گسترش يافته و در نتيجه آن، نرخ قلدري ها افزايش يابد. مطالعات مختلف، به طور روشن نشان داده که با افزايش استفاده از تلفن همراه، ميزان قلدري و سوء رفتار در مدارس افزايش يافته است.

از سوی دگر  پيامک و پيامک بازي که از آفات بسيار مهم تلفن همراه به شمار مي رود نه تنها حواس پرتي را در فرزندان ما گسترش مي دهد بلکه بر رشد مهارت هاي نوشتاري نيز تاثير سوئي مي گذارد. براي مثال حتما مشاهده کرده ايد که براي فرستادن پيامک ها از زبان هاي ساختگي مانند فينگليش(نوشتن پيامهاي فارسي با حروف انگليسي) استفاده مي شود و يا حتي برخي از کلمات مانند "دعا" به صورت 2a اختصار مي يابد که همه اين موارد بر مهارت هاي نوشتاري يک دانش آموز مي تواند تاثيرات منفي به جاي بگذارد.

مطالعات مختلف، به طور روشن نشان داده که با افزايش استفاده از تلفن همراه، ميزان قلدري و سورفتار در مدارس افزايش يافته است.حال با اين اوصاف شما تصور مي کنيد آيا جايز است که تلفن همراه در اختيار فرزندان مدرسه اي قرارگيرد؟

مسلما نمي توان فرزندان را از تغييرات اجتناب ناپذير اجتماعي دور نگاه داشت اما به طور قطع مي توان با برخورد صحيح، به کارگيري روش هاي درست تربيتي و اعمال برخي از محدوديت ها، اين امکانات را در مواقع مقتضي در اختيار آنها قرار داد.

برخي از اين مقررات مي تواند شامل موارد زير باشد:

* با فرزندتان در مورد چگونگي استفاده از تلفن همراه صحبت کنيد و قوانين روشن و مشخصي در مورد زمانهاي که مي تواند از تلفن همراه استفاده کند و زمان هايي که نمي تواند، وضع کنيد.
* اجازه ندهيد فرزندتان در برخي مکان ها(مانند کلاس درس، مجالس سخنراني و رسمي، مهماني ها که همه دور هم جمع بوده و در حال صحبت با هم هستند و ...)از تلفن همراه استفاده کرده و يا دايما پيامک بفرستند.
* از يک ساعت مشخص به بعد، استفاده از از تلفن همراه را منع کنيد. مثلا ساعت 8 شب به بعد و يا صبح هاي خيلي زود.
* پيامدهاي استفاده نادرست از تلفن همراه را به کودک گوشزد نماييد. مثلا براي وي شرح دهيد که در صورت تخطي از اين موارد گوشي همراه را از وي خواهيد گرفت.
* مسلما تهيه گوشي همراه براي کودکان دبستاني و يا بچه هاي مقطع راهنمايي به اين منظور است که والدين در مواقع ضروري با آنها در تماس باشند و يا اينکه خود فرزندان در مواقع نياز امکان تماس گرفتن داشته باشند لذا براي نيل به اين منظور تلفن همراهي براي فرزندتان در اين مقطع سني تهيه کنيد که تنها امکان تماس گرفتن با برخي از شماره ها را داشته باشد. ضمنا تلفنهايي را خريداري کنيد که امکان اتصال به اينترنت و فرستادن و دريافت پيامک را نداشته باشد.
* و نکته آخر اينکه به آنها آموزش دهيد که به طور هوشمندانه از تلفن همراه خود استفاده نمايند يعني هم مسايل مالي را در نظر بگيرند و هم توجه داشته باشند که زمان زيادي را صرف مکالمات تلفني(هر روزه) نکنند. براي او توضيح دهيد که تلفن همراه ابزاري براي مواقع ضروري است.

منبع: روزنامه شاپرک

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری

مجلس شورای اسلامی

درگاه ملی قوه قضائیه

خدمات الکترونیکی ایران

یایگاه اطلاع رسانی دولت

سامانه قوانین و مقررات

وزارت آموزش و پرورش

سیستم قدیمی

سیستم جدید

بازنشستگان

صندوق ذخیره فرهنگیان

اداره کل چاپ و توزیع کتب درسی

شبکه ملی مدارس

اداره کتابخانه و مرکز اسناد وزارت آموزش و پرورش

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش