شبی که در آن قرار گرفته ایم، شب دوم از شب های با ارزش و نورانی شب قدر است. شبی که اگر تلاش کنیم به فرمایش مکتب دین و اهل بیت علیهم السلام، ان شاء الله گناهان بخشیده می شود، سرنوشت ها زیبا نوشته می شوند.

 

در شب هایی قرار داریم که خدا خوب نوازش می کند: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ» (بقره/222)

خوش به حال ما بندگان، ما بنده هایی که دوست داریم پاك شویم و توبه واقعی کنیم، خدا اینقدر به این دسته بندگان نوازش و محبت دارد که اگر این محبت را با تمام وجودمان حسش کنیم، لحظه ای درنگ نخواهیم کرد؛ حدیث داریم خدای مهربان می فرماید: من ناله گنهكار را از تسبیح تسبیح كنندگان بیشتر دوست دارم.

در روایتی زیبا است که حضرت موسی به خدا گفت: «یا اله العالمین» ای خدای علما و دانشمندان، جواب آمد: لبیك! عرض كرد ای خدای عبادت كنندگان! جواب آمد: لبیك! گفت: ای خدای گناهكاران، چند بار جواب آمد: لبیك لبیك! عرض كرد: خدایا، برای خدای علما و عبادت كنندگان یكبار لبیك گفتی، اما برای خدای گناهكاران چند بار لبیک گفتی؟ فرمود: ای موسی! عالم به علمش و عابد به عبادتش دلخوش است. اما بنده گناهكار جز من كسی را ندارد. او را باید بیشتر نوازش كرد.

شبی که عفو عمومی صادر می شود

یكی از مواردی كه باعث می ‌شود ما شبهای قدر خیلی بهره بگیریم، گذشتن از همدیگر است. از امام رضا (علیه السلام) حدیث داریم كه در شب قدر عفو عمومی صادر می شود مگر برای دو مؤمنی كه با هم قهر هستند و كدورت دارند، خدا می فرماید: به پرونده این دو بنده تا وقتی آشتی نکنند، مهر عفو و بخشش خورده نمی شود.

در قرآن کریم در این باره می خوانیم: «وَ لْیعْفُواْ وَلْیصْفَحُواْ أَلاَ تُحِبُّونَ أَن یغْفِرَ اللَّهُ لَکمْ؛ و باید عفو کنند و گذشت نمایند. مگر دوست ندارید که خداوند بر شما ببخشاید؟» (نور: 22)

در زندگی اجتماعی، ناگزیر از مشاهده برخی رفتارهای ناخوشایند از سوی دیگران هستیم. بدیهی است که اگر در برابر بسیاری از این رفتارها، شیوه عفو و گذشت در پیش نگیریم پیوسته باید در حال درگیری و مشاجره با دیگران بسر ببریم، که این امر موجب دلخوری شده، زندگی را به کام ما تلخ و ناگوار خواهد نمود.

بر اساس آیه ای که بیان شد، یکی از موجبات عفو خداوند از بندگان گذشت بندگان از یکدیگر است؛ چنان که در آیه شریفه یادشده، پس از دستور به عفو و گذشت انسان ها از یکدیگر، آن را در عفو خداوند از آنها که یکدیگر را عفو کردند، اثرگذار می داند و می فرماید: «مگر دوست ندارید که خداوند بر شما ببخشاید؟»

در حقیقت می توان گفت که بخشش خطاهای دیگران کلید بخشش خداوند در شب های قدر است... گریه و دعا و ناله و خواندن دعا و مناجات خیلی خوب است اما نکتهی اصلی برای بهره برداری واقعی از این شب ها این است که بیائیم یکدیگر را به خاطر شبهای قدر ببخشیم چرا که اگر کینه سیاه و آلوده باشد هرگز دعا قبول نمی شود بنابراین همدیگر را به خاطر این شبهای قدر ببخشیم.

بر پایه دعای ابوحمزه ثمالی که این شب ها در نیمه های شب زمزمه اش می کنیم، میان عفو ما از یکدیگر با عفو خداوند از ما، رابطه معناداری هست و امام سجاد علیه السلام در مقام اشاره به این نکته که عفو ما از یکدیگر، عفو خداوند از ما را در پی دارد، می فرماید: «اللهم اِنَّک اَنْزَلْتَ فی کتابِک اَن نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمْنا وَ قَدْ ظَلَمْنا اَنْفُسَنا فَاعْفُ عَنّا، فَاِنَّک اَولی بذلِک مِنّا؛ خدایا! تو در کتابت [قرآن چنین] نازل کردی که ما از هر که در حق ما ستم و بدی نموده است، درگذریم و ما در حق نفس خود، ستم نمودیم؛ پس ما را ببخش که تو در این عفو و بخشش از ما سزاوارتری.»

منابع:

برنامه سمت خدا؛ خیر و بركت در زندگی؛ بیانات حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد

بیانات حجت الاسلام قرائتی در درس هایی از قرآن

این شب هارا به سادگی از دست ندهیم؛ سایت دورنا نیوز

فرآوری: زهرا اجلال- بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری

پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری

مجلس شورای اسلامی

درگاه ملی قوه قضائیه

خدمات الکترونیکی ایران

یایگاه اطلاع رسانی دولت

سامانه قوانین و مقررات

وزارت آموزش و پرورش

سیستم قدیمی

سیستم جدید

بازنشستگان

صندوق ذخیره فرهنگیان

اداره کل چاپ و توزیع کتب درسی

شبکه ملی مدارس

اداره کتابخانه و مرکز اسناد وزارت آموزش و پرورش

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش